Zonder naam

Bart laat, zoals iedere dag, Bobby uit, in het nabijgelegen park. Deze ontdekt onder een struik een vrouwenbeen, waarna politiemedewerkers tijdens hun zoektocht her en der door Limburg reizen. Hierbij gestuurd door de aanwijzingen die de dader - of daders - achterlaten. Telkens worden ze naar voormalige en intussen gesloten steenkoolmijnen gestuurd. Zelfs een nooit geopende mijn maakt deel uit van die zoektocht. Telkens worden andere, ontbrekende, vrouwelijke lichaamsdelen gevonden. Waarom? Niemand die het begrijpt en weet. Zeker wanneer een nieuwe vondst een mannenhand blijkt te zijn. Die ze, dit in tegenstelling tot de vrouwelijke lichaamsdelen, wél aan een persoon kunnen toeschrijven. Maar zelfs dan leidt hen dit niet tot mogelijke daders. Wel menen ze over de juiste motieven te beschikken. Dat zijn er echter zo veel dat hen zelfs die door een labyrint lijken te leiden. Hoe verder ze met het onderzoek geraken hoe verder vandaan ze van een oplossing lijken te zijn. En dat ene motief waarvan ze zeker zijn dat het er niet toe doet, zou dat misschien dan toch....?