Wolkenkoning

Wat gebeurt er met je wanneer je de laatste seconden van je leven leeft? Wanneer het bewustzijn en iedereen je verlaten heeft. Passeert je leven dan nog één keer met een oogverblindende snelheid terwijl je, paradoxaal genoeg, iedere tel ervan intens beleeft? Is dat het moment waarop je eindelijk het antwoord vindt op de vraag wie je bent geweest? Een traumatische ervaring zet de hoofdpersoon ertoe aan een lange reis te ondernemen. Hij zoekt de afzondering in de natuur om zijn evenwicht te hervinden. Die reis ontwikkelt zich tot in het ongerijmde. Alles wat hem vertrouwd is komt op losse schroeven te staan. Een toeschouwer is hij, met geen ander kompas dan het verlangen naar bevestiging. Zijn reis voert hem steeds verder weg van wie hij is geweest en dan dient zich een ander besef aan. De tijd is altijd groter dan het individu, ook al ben je de drager ervan. Hij leert hoe kostbaar het leven en de liefde zijn in de vergankelijkheid van het bestaan. In deze tomeloze, kwaadaardige en tegelijk prachtige wereld wordt hij de Wolkenkoning, de laatste schuilplek voor wie hij zelf is.