Vlinderslag

Net als Smijdige witheid (2011) is Vlinderslag een polyfoon kleinood, waarin de afzonderlijke sprekers een ongrijpbare essentie proberen te benaderen. Drie stemmen voeren de boventoon. Een bedachtzame verteller mijmert over wind, roest en een vrouw die de zee in loopt, een lyricus zingt over moerbei, koersval en slapeloosheid, en er is een nuchtere commentator die maatschappelijke trends signaleert. Midden in de bundel discussiëren twee Romeinse dichters over barbaren en zwavelhoudende bronnen. Treinen komen tot stilstand, kwakzalvers scanderen hun leuzen, wind doet tepels verstijven, zwanen zeilen onder een brug door.
Hoewel het boek is opgebouwd uit verschillende genres, die elk hun eigen toon hebben, vormt het geheel een subtiele beurtzang waarin het lichaam opspeelt, de geliefde onvindbaar is en de ziel ontsnapt.