Kroniek van Enkhuizen, K. Koeman

Kroniek van Enkhuizen: Bijzonder boek met historische knipsels over gewone mensen en gewone dingen * Alsof een liefhebber artikelen uit de krant geknipt heeft en in een oud schriftje geplakt. Met vergeeld plakband, kringen van de koffiebeker op het papier en hier en daar vegen drukinkt. Zo heeft Frans van Leeuwen de Kroniek van Enkhuizen vormgegeven in een boek. Tien jaar lang schreef Klaas Koeman een kroniek van de stad in de Enkhuizer Courant, als vervolg op het geschiedenisproject van Van Leeuwen en Koeman, dat ook terugkeerde op informatiezuilen in de stad. Driehonderd afleveringen lang belichtte hij de geschiedenis van Enkhuizen aan de hand van vaak een persoonlijke bron of bijzondere voorvallen. In 2009 begonnen Van Leeuwen en Koeman met het project ’Kroniek van Enkhuizen’ om de geschiedenis van de stad een plek te geven. Tegelijkertijd met de serie artikelen in de krant verschenen gratis kronieken, kranten met artikelen en foto’s over de periode eind negentiende eeuw tot de jaren zeventig van de twintigste eeuw. Zulke pareltjes van de historie vat je niet samen in een saai wit boek met glanzende pagina’s, vond vormgever Van Leeuwen. Hij herhaalt in het boek, dat zo’n honderdvijftig artikelen bevat, de stijl van de Kroniek van Enkhuizen. Een etiket in schoonschrift op de kaft, dus, en een ingekleurde foto. De inhoud oogt als een wat amateuristisch samengesteld lijntjesschrift, waarin letters zijn uitgeknipt en opgeplakt. De achterkant van een enveloppe is gebruikt om de inhoud weer te geven, op iedere bladzijde staat in priegelschrift de datum van publicatie. Soms zelfs doorgehaald omdat er een foutje in stond. Een grapje van de vormgever. Van Leeuwen: ,,Alsof een fan van de Kroniek iedere week het stukje uit de krant knipte en gedocumenteerd in een schrift plakte. Het grappige is dat er mensen zijn die dat inderdaad deden.’’ De stijl, de kleur, de typografie en ouderwetse opmaak past bij de inhoud van artikelen. ,,We hebben gebruik gemaakt van vier stijlen voor vier periodes. De eerste honderd jaar is heel ’bruin’, de artikelen die van na de oorlog stammen zijn aanzienlijk lichter.’’ Die ouderwetse opmaak, maar ook vergeelde plakbandjes, de vlekken op de foto en hier en daar de sporen van de drukinkt zijn consequent doorgevoerd. Een heel werk, aldus Van Leeuwen. ,, Ik ben daar een tijd mee bezig geweest, ja. Als je het doet, moet je het goed doen.’’ Wat zo is ontstaan is een bundel van losse stukjes, die samen een totaalbeeld vormen van de geschiedenis van de stad. Overigens met de losse pols gekozen. ,,Wellicht komt er een deel twee, dit zijn niet per se de leukste stukken.’’ Voor Koeman en Van Leeuwen is het boek de afronding van een project. Van Leeuwen: ,,We zijn dit begonnen om te laten zien hoe mooi Enkhuizen is en wat gewone mensen allemaal hebben gedaan.’’ Wat ze nu wel willen is vernieuwing van de kroniekborden in de stad. ,,Die staan daar al tien jaar, ze moeten of een upgrade, of ze moeten weg. Gemeente doe er wat mee,’’ aldus Koeman pertinent.