Het zout van de taal - O sal da Língua

Deze anthologie is een primeur



EUG¿NIO DE ANDRADE, pseudoniem voor Jos¿ Fontinhas, werd geboren op 19 januari 1923 in P¿voa da Atalaia (Beira Baixa) en stierf op 13 juni 2005 in Porto. Zijn afkomst van een familie van boeren be¿nvloedde sterk de thematiek en de toon van zijn po¿zie. Als jongeling leefde hij in meerdere Portugese grootsteden waaronder Coimbra en Lissabon, maar bracht zijn laatste levensjaren door in de havenstad Porto waar zich ook de Stichting Eug¿nio de Andrade bevindt die in 1994 werd opgericht.



Eug¿nio de Andrade is een bijzonder productief dichter geweest. Vanaf 1945 publiceerde hij een dertigtal po¿ziebundels, po¿tisch proza, kinderboeken en onder meer po¿zievertalingen van Federico Garc¿a Lorca, Sappho, Reverdy, Ren¿ Char, Ritsos en een Antolog¿a personal de la poesia portuguesa, die reeds zes herdrukken heeft gekend, een must voor eenieder die zich in de Portugese dichtkunst wil verdiepen. Zijn po¿zie werd in meerdere talen vertaald, evenwel nooit eerder in het Nederlands, wat van deze anthologie een primeur maakt. Het werk van deze dichter, wellicht de belangrijkste naoorlogse Portugese dichter, werd meermaals bekroond, ondermeer met de Luis de Camoesprijs (2001), de belangrijkste literaire prijs van zijn land.



Het po¿tisch oeuvre van de Andrade behoort tot de generatie van n¿ het modernisme, dat in Portugal een grote bloei kende met tijdschriften zoals Orpheu of Presen¿a. Zijn werk is een van de meest persoonlijke en kritische stemmen van de tweede helft van de twintigste eeuw. Ondermeer met Mario Cesariny, Antonio Ramos Rosa en Sophia de Mello Breyner Andresen biedt die generatie een ethische, mooi gecomponeerde po¿zie die zich ook voor het alledaagse interesseert. Tijdschriften als Arvore, Cadernos de Poesia of Cassiopeia getuigen van deze verandering tijdens de jaren 1940 en 1950. Pas in de jaren 1960 duikt een nieuwe generatie dichters op met de tijdschriften Poesia 61 en Poesia Experimental.