Friese editie

Wie it al net in mystearje dat der minsken wiene dyt perfoarst meters djip nder de seespegel libje woene? Hjir wie de slte azem fan dat allesferneatigjende meunster by westerstoarm te rken, sels tre hearren; de deadzjende see, dyt by steat wie it resultaat fan jierrenlang bodzjen yn ien springfloed fuort te spielen. Wat yn dit leechln oer;ibje woe, moast opwoeksen wze tsjin in ivige fochtigens, klammens, dampens en wiette; wat hjir in bestean opbouwe woe, moast bealgje salang de dei en de lea it talieten; wat him hjir net troch in dyktrochbraak ferrifelje litte woe, koe mar better sliependewei ien skonk oer de bdsplanke hingje litte, omt it boezemwetter samar oan de doarskrukken ta stean koe. Dit wie it polderln dat faker as ien kear troch it seewetter besprongen waard. Hjier hiene de hjerringen al yn de reinwettersbak swommen. Wat him hjir in dak boppe de holle wist, moast him behelpe op plakken mei nammen as de Grutte Hel, Reade Hel en Lytse Hel. En wat him oer it Helspaad weage, die der ferstannich oan sa no en dan oan de achterste poat te lken, want der rn in nheilstried troch it gea, gie it ferhaal. In nsichtbere tried. Op de pleats drt de nheilstried krekt nder de kostlen troch rn, reinder it kealfersmiters. En de boer en boerinne dyt de tried nder harren bedstee troch rinnen hiene, soene ferdrinke yn in see fan triennen.