Dat staat nergens in

Redouan rijdt op het eiland de koffers van de boot naar de pensions en de hotels, winter na winter, in busjes die hij zelf aan de praat houdt. Als het keuringsrapport van de oudste hem afkeurt, vouwt hij het dubbel tot het in zijn handpalm past en schuift het onder de rubbermat. Kort daarna besluit de gemeente het werk openbaar aan te besteden.Zijn broer heeft op de wal een bureau en schrijft in. Zijn dochter werkt daar en leert intussen waar een vervoerder aansprakelijk voor is. Zij ziet als eerste welke datum niet klopt in de papieren die haar oom heeft ingediend.Op de dam komt de volgende boot binnen en staan de karren al klaar. Wat er onder de mat ligt, ligt daar nog.Dit boek is door AI gegenereerd.