Brabantse herinneringen

Anton van Duinkerken, pseudoniem van Willem Asselbergs (1903-1968), maakte naam als dichter, essayist, hoogleraar, redenaar en literatuurhistoricus. In 1966 ontving hij de P.C. Hooftprijs voor zijn gehele oeuvre. In zijn Brabantse herinneringen, voor het eerst verschenen in 1964, vertelt Van Duinkerken aanstekelijk over zijn vroegste jeugd in de zuidelijke provincie: hoe hij de kinderjaren in zijn geboorteplaats Bergen op Zoom doorbrengt, en hoe hij vanaf zijn twaalfde jaar de opleiding tot priester op verschillende seminaries beleeft. Na een jaar van twijfel en crisis kiest hij als jonge schrijver uiteindelijk voor een letterenstudie, om die na een verblijf in Noorwegen weer af te breken. In 1929 vertrekt hij naar Amsterdam, waar hij als redacteur van het katholieke dagblad De Tijd aan zijn journalistieke en maatschappelijke carrière begint.

Tegen de achtergrond van een zich emanciperend Brabant weet Anton van Duinkerken in Brabantse herinneringen alle mensen die hij tijdens zijn jonge leven in de eerste decennia van de twintigste eeuw ontmoet, bijzonder kleurrijk te beschrijven en portretteren. Het prachtige beeldmateriaal waarmee de heruitgave van deze vergeten klassieker is verrijkt, gekozen door Van Duinkerkens jongste zoon Bernard Asselbergs, roept de verloren gegane cultuurwereld van de katholieke emancipatie, die zo vanzelfsprekend was voor Anton van Duinkerken en zijn tijdgenoten, eens te meer op.